ενδείξεις - αντενδείξεις





πρός τό δεῖν οὕτω



Προηγούμενα εὕσημον λόγον δῶτε








by : tinakanoumegk



Α.
ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ: «Ο διανοούμενος είναι ένα άτομο ικανό να αντιλαμβάνεται την πολυπλοκότητα του κόσμου και να την συνοψίζει, ενδεχομένως με ανατρεπτικές συνέπειες»(1). Αντιλαμβάνεται την δομή της πραγματικότητας και δημιουργεί μια σύνθεση: των ιδεών και της ιστορίας και προσφέρεται στην δράση της με προορισμό να δώσει σε αυτήν το μέγιστο της οικουμενικότητας και της δυνατής επικαιρότητας. Ο κόσμος του είναι αυτός της παιδαγωγικής, των προτάσεων, να φέρνει αρμονικότητες στις αντινομίες σε μια ευγενή συνάρθρωση φαντασιακού και εμπειρίας. Το βασίλειο των καλών διαθέσεων. Τέτοια εφόδια είχε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και η ιστορία δεν μπόρεσε να τον διαψεύσει. Ούτε διαμεσολαβητικός, ούτε συγκρουσιακός, αλλά με την διαλεκτική της υγειοφόρου πολιτικής αποστολής.
Πρώτη διαπιστωτική του αφετηρία: ο χαρακτήρας του κράτους, εξαρτημένου, επιτηρούμενου, δορυφορικού, συσσώρευσης κεφαλαίων από οικονομικές μεταπρατικές ελίτ και εξαγωγής κεφαλαίων από το κράτος, με το απαραίτητο θεσμικό και πολιτικό δυναμικό. Με βάση μια διαλεκτική αυτοδιαχειριστική κοινωνική θεωρία γεωιστορικής ολότητας υπέδειξε πράξεις μετασχηματισμών. «Μεταρρυθμίσεις είναι αυτές που αλλάζουν την δομή ενός συστήματος και όχι αυτές που αλλάζουν τις παραμέτρους του» (2). Ο Μ. Χ. στερέωσε μια πύλη στους λαβύρινθους της ζωής και της πολιτικής, πάνω στην σχέση δημοκρατίας ως ιδεατό και μορφών πραγμάτωσής της. Ανέλαβε την ευθύνη ύφανσης ενός νήματος προς την διέξοδο. Οι προβλέψεις του θεμελιώθηκαν στην «προσεκτική μελέτη των συμπτωμάτων». (3) Για τον Μ. Χ. η πολιτική ηθική πέραν της ανιδιοτέλειας, δεν μπορεί να ξεχωρίσει από την διανοητική, μορφωτική προτασιακή δημιουργικότητα. Δεν υπήρξε κάποιος με τέτοιο εύρος γνώσεων και αποτύπωσή τους σε πολιτικά βιβλία. Με «μετατροπή ατομικών προβλημάτων σε δημόσιες θεματικές… υπόδειξη στα άτομα τι πρέπει να κάνουν, ώστε να καταστεί αποτελεσματική η συλλογική πράξη» (4). Η αποδοχή κοινωνικών αιτημάτων και συνθετική επεξεργασμένη επαναπροτασή τους, είναι η ουσία της πολιτικής. «Γράφουμε, σημαίνει ότι δίνουμε εργαλεία αλλαγών» (5). Είναι τα πολιτικά βιβλία του σε διάκριση με συνήθεις πανεπιστημιακές διατριβές, με αθροίσματα αναφορών, μοντάζ, τυραννίας παραπομπών.
Β. Μετείχε στο ιδρυτικό του ΠΑΣΟΚ όχι ως καρριεροποιείο αλλά ως ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟ μοντέλο. Η πρότασή του αυτοκαθορισμού εκτείνεται σε όλο το φάσμα της ζωής, θεσμικής, υλικής και πνευματικής. Είναι οι θεσμικές καινοτομίες αυτοκυβερώμενων συστημάτων που διατρέχουν όλη την αρχιτεκτονική του κράτους, εκκινώντας από τους τόπους και την αναγνώριση της σημασίας των εδαφικών συντελεστών παραγωγής, τα χωριά ως «πολιτική έκφραση της οργανωμένης εργασίας», δήμους, περιφέρειες. Για αυτόν η κοινωνικότητα αποτελεί βάση δημιουργίας κοινωνικής οικονομικής αξίας, επιστροφή μαστόρων τεχνιτών, δημιουργών, της επιστήμης, υπέρβαση οικονομισμών, παραδοσιολατρείας χωρίς διέξοδο προοπτικής. Αξίζει να αναφερθούν οι συσχετίσεις και παραλληλίες με όσα καταγράφει ο Κώστας Βεργόπουλος, για τον Κώστα Καραβίδα: «…ο ριζοσπαστισμός του δεν είναι αφηρημένος, αλλά ορίζεται από την επιδίωξη ενός συγκεκριμένου σκοπού: να κινητοποιήσει την παραγωγική – δημιουργική πρωτοβουλία των ανθρώπων στην βάση, προς όφελός τους. Ο ριζοσπαστισμός του είναι ιστορικοποιημένος, δηλαδή καθορίζεται από ένα πλήθος προσδιορισμών με βάση το έδαφος, την κοινωνία, το έθνος». Σε αυτόν, τον Κ. Καραβίδα, τον πρωτοπόρο κοινωνιολόγο, κοινοτιστή και για αυτές τις ιδέες του ο Μ. Χ. αφιερώνει το βιβλίο του ΑΓΡΟΦΙΛΙΑ.
Γ.
Ο Μ. Χ. επαναφέρει τον πολιτισμό στην ιεράρχηση συνιστωσών του αξιακού συστήματος, του δικαίου των λαών. Σε μια ανοιχτή προοπτική οικονομικών, πολιτισμικών και επικοινωνιακών ανοιγμάτων με την ευρύτερη γεωγραφία. - Πολιτικά ακατανόητο για αυτόν ήταν: «ο διαχωρισμός των εθνικών από τα αληθινά πεδία όπου ΚΡΙΝΕΤΑΙ Ο ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΜΑΣ... Η σύγκρουση με την γενοκτονική Τουρκική κάστα κρίθηκε και κρίνεται στο πεδίο της πολιτικής παιδείας, της πολιτικής ικανότητας». Το κύριο είναι η αποδόμηση του Κεμαλικού ιδεολογικού μηχανισμού αυτού του κράτους, ο εκδημοκρατισμός, οι νέες εθνικές, πολιτισμικές συνθέσεις και δημοκρατικές ρυθμίσεις στην Ανατολία και Ανατολική Μεσόγειο. - Την πρότασή του, ίδρυσης της πόλης Ρωμανία που ψήφισε η μεγάλη πλειοψηφία της Βουλής, ακύρωσε ο μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου ένοικος του Μαξίμου. Η αμόρφωτη αριστερά, έμεινε σε «ποντιακά» και δεν είδε σε αυτή την πρόταση μιας πόλης - κέντρου επανασύνδεσης με τον ευρύτερο γεωπολιτισμικό χώρο, μια σχέση λαών, έκφραση πολιτισμικού και περιφερειακού διεθνισμού, περιφερειακής αυτοανάπτυξης . - Στην επαναπρόταση της Ευρωπαϊκής ανασύνθεσης, χωρίς ευρωκεντρικούς ευρωκρετινισμούς δεξιάς και αριστεράς ή ευρωεχθρότητας, θεωρεί ότι ιδιαίτερα σημαντική είναι η παρέμβαση της χώρας αυτή τη στιγμή, που η Ευρώπη είναι τυφλή, σε παρακμή και επανέρχεται σε αποικιοκρατικές μεγαλοϊδετικές πονηριές. Ευρώπη λαών, πολιτισμών και δικαιωμάτων.
Δ. Η κριτική του στα κόμματα – μη κόμματα: Η μεταπολιτευτική δημοκρατία πήρε ολοκληρωτικές μορφές. Ήδη από το 2010 μιλάει για το «μεταπολιτευτικό δεξιοαριστερό τέρας». Μπλοκαρισμένη ολιγαρχική δημοκρατία μη αντιπροσώπευσης. Η μεταπολιτευτική κρίση της πολιτικής είναι κρίση περιεχομένων, απουσία προγραμματικής παιδείας και εθνικού σχεδίου. «Η μεταπολίτευση δημιούργησε την δημοκρατία τω κομμάτων, των μηχανισμών, η δημοκρατία δεν οικοδομήθηκε δια μέσου των κομμάτων». «Τα πολιτικά κινήματα δεν ήταν έκφραση μορφωτικών κινημάτων, αντιπροσώπευσης, διαμεσολάβησης σχέσεων κοινωνίας και εξουσίας». «πόσο επικίνδυνα είναι τα εκφυλισμένα, τερατογόνα και χειραγωγούμενα από εξωελλαδικούς κύκλους μορφώματα που εξακολουθούν να ονομάζονται πολιτικά κόμματα και αρχηγοί». « Η ποιοτική πολιτική επιβάλλει ποιότητα στα ΜΜΕ, ούτε παραμυθίαση, ούτε ευτέλεια».
Ε. ΕΥΘΥΝΗ αυτού που θέλει να μιλήσει για το έργο του το πολιτικό και συγγραφικό ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΣΥΣΤΗΣΕΙ ΕΠΑΡΚΩΣ ΤΗΝ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ. Όλοι, βέβαια, όσοι αναφέρονται στο όνομά του υπόκεινται σε διαδικασίες κριτικής και επαλήθευσης. Ωστόσο η πολλή αγάπη, η λατρεία σκοτώνουν την λογική. «Ένας καλός μαθητής δεν είναι αναμεταδότης, δεν επαναλαμβάνει. Η υπερβολή πιστότητας μπορεί να βαλσαμώσει τις ιδέες» (6).
ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ: πρωτοβουλίες δημιουργίας ενός αυθεντικού νέου, μεγάλου δημοκρατικού κόμματος με αυτόχθονη αυθεντική ιδέα της χώρας. Εκσυγχρονισμός είναι η απελευθέρωση από τα κομματοκρατικά δεσμά, από την κακιστοκρατική πολιτική τάξη. Κάθαρση, ηθικοποίηση όλων των εξουσιαστικών μηχανισμών, που δεσμεύουν την χώρα, άνοιγμα ενός δημοκρατικού δρόμου. Πρότασή μου προς όλους όσους αναφέρονται στον λόγο και το έργο του Μ.Χ.: η υπευθυνοποίηση στην διακηρυκτική του κεντρικότητα: την διαφθορά, διαπλοκή, δημοκρατία, μετέχοντας στα κινήματα που η κοινωνία γεννάει. Με βάση αυτήν την κατεύθυνση επόμενη κίνηση είναι η επεξεργασία εξειδικευμένων προτάσεων. Έλεγε ότι οι δημοκρατίες τιμωρούν. Έρευνα οικονομικών, πολιτικών και των εξουσιαστικών δομών και ανθρώπων, που συσχετίστηκαν ή εξελίχθηκαν με κυβερνητικές αποφάσεις, αλλά και αυτών που ανέλαβαν έρευνες και κάλυψαν την ανηθικότητα.
Όσοι αναφερόμαστε στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, όταν δηλώνουμε πολιτικές συμφωνίες δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το όνομά του επί ματαίω. Αυτός έκανε πολλά για τους άλλους . Εμείς ας τολμήσουμε και τα λίγα. Να χτίσουμε γέφυρες με το έργο του. Για να περάσουν οι ιδέες του και ξεκλειδώσουν ερμηνείες και πράξεις στην δημόσια επικαιρότητα. Διαφορετικά, κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου θα στέλνουμε την ιδιοτελή ευχή «να ζούμε να τον θυμόμαστε».
ΣΤ.
Το σημείωμα αυτό είναι συνέχεια και συνιστάται να διαβαστεί μαζί με το κείμενο συνεργασίας με τον Ντίνο Παπαντωνίου, «ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ – ΚΟΙΝΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΖΩΗΣ», που υπάρχει και στο διαδίκτυο. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο με συγκεντρωτικά κείμενα που δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του και με 78 σελίδες εργογραφία από τον Θεοφάνη Μαλκίδη και με την συνεπιμέλεια του Βασίλη Αϊβαλιώτη, έκδοση Πολιτιστικού Αναπτυξιακού Κέντρου Θράκης .
(1) Ορισμός κατά τον Wlodek Goldkorn (2)Τζιόρτζιο Ρούφολο – οικονομολόγος (3)Θουκιδίδης
(4)Σίγκμουν Μπάουμαν - Κοινωνιολόγος
(5)Ρομπερτο Σαβιάνο - συγγραφέας (6)Κάρλο Σίνι – φιλόσοφος
1. Το παραπάνω κείμενο είναι αφιερωμένο στον Ηλία Σιαμέλα (Ηλίας Σιαμέλας). Μετά τις εκλογές του 2000 στην συνέλευση της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης, ανάμεσα σε μελαγχολικές θεωρήσεις, ο Ηλίας – παλιός θαλασσινός - στην σκηνή με τα χέρια υψωμένα είπε «γην ορώ», όπως και ο τίτλος ενός βιβλίου του. Τον «ξαναείδα», όταν πριν χρόνια το Ιταλικό περιοδικό l ESPRESSO δημοσίευσε την εικόνα που επισυνάπτω. Την έκανα διακριτικό της σελίδας ΕΥΠΟΛΙΣ ΟΜΙΛΙΑ.
2. Το κείμενο πλαισιώνεται από την προσωπογραφία του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, έργο της Μαργαρίτας Ράντεβα και το σήμα του ευΠΟΛΙΣ ΟΜΙΛΙΑ.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο Κορινθίας – 26 Μαρτίου 2026
by : tinakanoumegk

 ΕΠΙΔΟΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΩΝ ΛΗΓΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΛΛΑ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΠΡΙΝ 4 ΗΜΕΡΕΣ!

Όπως βλέπετε στα συνημμένα έγγραφα από τον Δήμο, μέχρι 23 Μαρτίου μπορούν να υποβάλονται προσφορές για την ανάληψη από ενδιαφερόμενους ιδιώτες, επιχειρηματίες, εταιρείες, του πολιτιστικού έργου αξίας με ΦΠΑ 60000 ευρώ.
Πρώτο, ερώτηση: εγκρίνεται με απόφαση Δημάρχου ανάθεση με ημερομηνία 18 Μαρτίου, πριν λήξει η προθεσμία κατάθεσης προσφορών. Το αστείο είναι να εμφανιστεί κάποιος εντός νόμιμου χρόνου, σήμερα, και να ζητήσει να αξιολογηθεί, ενώ η δουλειά έχει δοθεί. Μπορεί κάποιος να τα εξηγήσει;
Δεύτερο, περίεργο: η εργασία ανατίθεται σε συμπολίτισσα, η οποία δηλώνει ίδρυση της επιχείρησης ένα μήνα πριν, στις 18 Φεβρουαρίου. Η επιχείρηση αυτή, «οικονομικός φορέας», όπως αναφέρουν οι αποφάσεις, είναι μονοπρόσωπη, έχει προσωπικό, δηλαδή, μόνο τον εαυτό της. Οι σπουδές και το αντικείμενο πανεπιστημιακών γνώσεων είναι ξένο προς τα «πολιτιστικά» και τις ανατεθείσες «υπηρεσίες διοργάνωσης ψυχαγωγικών εκδηλώσεων». Μπορεί κάποιος να τα εξηγήσει;
Στις ερωτήσεις θα μας ήταν χρήσιμη η βοήθεια κάποιου που έχει γνώση της δημοτικής και κρατικής γραφειοκρατίας, που εμείς δεν έχουμε. Για να μην μας έρχεται στο μυαλό κατάσταση ΟΠΕΚΕΠΕ, δικαστηρίου Λάρισας για τα Τέμπη και άλλα που τείνουν να μας γίνουν αποδεκτή συνήθεια.
…..
ΤΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ προς τους συνδημότες μου. Καταλάβατε, (και καταλάβαμε), ότι


ο Δήμος αναθέτει τα πολιτιστικά σε ιδιώτες. Όπως και με το «φεστιβάλ Αριστοναύτες», ο Δήμος δεν μπορεί να διαχειριστεί, δημιουργήσει, μεγάλα πολιτιστικά γεγονότα, να προγραμματίσει. Αγαπητοί συμπολίτες, έχετε άδικο, όταν διαμαρτύρεστε για την ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ, Τραίνων, και άλλων, ενώ παρακολουθείτε την ιδιωτικοποίηση των τοπικών πολιτιστικών και τους προγραμματισμούς τους. Απόδειξη δυνατοτήτων αυτών που ψηφίζετε, απόδειξη ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν την παιδεία να ανταποκριθούν στο έργο που έχουν αναλάβει. Αλλά δεν είδαμε και κάτι σχετικό από τις λεγόμενες «αντιπολιτεύσεις». Και εσείς, ώ συμπολίτες μου, έχετε καιρό να σκέπτεστε άλλα, εκτός από αυτά που σας αφορούν. Σε μια αυθεντική, όμως Ελληνικότητα εσείς και μέσω των δημοκρατικών θεσμών έπρεπε να αποφασίζετε για αυτά.
Γρηγόρης Κλαδούχος – Ξυλόκαστρο – 23 Μαρτίου 2026

by : tinakanoumegk

 Giorgos Lexouritis


Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ(1824): Η κοινοκτημοσύνη δεν είναι ζορμπαλίκι, αλλά έργον δικαιοσύνης.
Ο Δημήτρης Μπαλής καταγόταν από το Κόρθι και είχε δύο αδελφούς, που τον ακολούθησαν στο κίνημα του. Το όνομα του ενός απ' αυτούς ήταν Λεονάρδος. Ήδη ο Μπαλής την εποχή εκείνη γύριζε από χωριό σε χωριό και προπαγάνδιζε το γενικό ξεσήκωμα του λαού εναντίον των αρχόντων. Φαίνεται ότι είχε επαφές και με το γενικό γραμματέα του Επαρχείου, τον Σταμάτη Ψωμά, που όπως είπαμε κιόλας είχε ιδέες ριζοσπαστικές και είχε έρθει μια φορά σε σύγκρουση με τους άρχοντες.
Έτσι ο λαός ήταν έτοιμος μετά την προδοσία των κοτζαμπάσηδων να παραδώσει την εξουσία στο Δημήτρη Μπαλή. Αυτός αφού συγκέντρωσε δύναμη από 300 χωρικούς, κάλεσε πάλι γενική συνέλευση στη Μεσαριά, όπου ήρθαν και πολλοί ναυτικοί από τα Υστέρνια της Τήνου.
Στη συνέλευση αυτή καταργήθηκε το φεουδαρχικό σύστημα. Τότε όλα τα χωριά της Άνδρου πήραν επαναστατική όψη και παντού κυριαρχούσε το σύνθημα «κάτω οι προδότες - θάνατος στους σκυλάρχοντες». Μια από τις ωραιότερες σελίδες της Επανάστασης γράφτηκε την εποχή αυτή στην Άνδρο από την αγροτιά.
Η λαϊκοαγροτική συνέλευση της Μεσαριάς όχι μόνο ενέκρινε την εξέγερση, αλλά θέσπισε και μια σειρά μέτρα με τα όποια καταλύονταν οριστικά το φεουδαρχικό καθεστώς. Πολλοί πύργοι των κοτζαμπάσηδων κάηκαν τότε (όπως του Λεονάρδου Πολέμη και του Σταματέλου Μπίστη στα Αποίκια, και του Δημήτρη Καΐρη Ορφανού στη Μεσαριά, του επονομαζόμενου Δημητράκαρου που παρά λίγο και να σκοτώσουν), πολλοί γαιοκτήμονες πιάστηκαν και φυλακίστηκαν, ενώ μερικοί προδότες εκτελέστηκαν.
Το κίνημα της Άνδρου ήταν μια λαϊκή αγροτική επανάσταση. Ο Μπαλής φαίνεται ότι εκτός από ιδεολόγος ήταν και πολύ καλός οργανωτής. Έτσι φρόντισε, με τη γενική συνέλευση στη Μεσαριά, να έχει το κίνημα του τη λαϊκή έγκριση και ο ίδιος να θεωρηθεί λαοπρόβλητος, ώστε κανείς να μην μπορεί να τον αμφισβητήσει ως διοικητή του νησιού. Άλλωστε μετά τα γεγονότα αυτά δεν επαναπαύτηκε, αλλά οργάνωσε και ένοπλη δύναμη για την υποστήριξη των μέτρων και την ασφάλεια του νέου καθεστώτος. Κι ακόμα, κι αυτό είναι το πιο σπουδαίο, προπαρασκεύασε και ιδεολογικά την αγροτική επανάσταση.
Έβγαλε μια προκήρυξη, τις παραμονές της λαϊκής συνέλευσης της Μεσαριάς, που περιείχε τους σκοπούς της εξέγερσης.
Την προκήρυξη αυτή (ή αντίγραφο της) έδωσε στον ιστορικό Γιάννη Κορδάτο ο επίσης Ιστορικός Δ. Πασχάλης.
Ο αγωνιζόμενος επαναστατημένος Λαός είχε ένα ολοκληρωμένο όραμα για την απελευθέρωση του: KOINOKTHMOΣYNH, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Να και το κείμενο της:
«Το έθνος μας επήρε τα όπλα κατά των τυράννων του. Τετρακόσιους χρόνους είμεθα σκλάβοι των Οθωμανών και τώρα εγίναμεν ελεύθεροι, δώσαντες το αίμα μας διά την ελευθερίαν της πατρίδος. Εις όλα τα μέρη οι Γραικοί πολεμούν διά την ελευθερίαν των και μόνον εις τα νησιά οι κοτζαμπάσηδες δεν είδαν με καλό μάτι την ανάστασιν του Γένους. Αυτοί είχαν πάντα το ένα τους και νιτερέσα με τους Οθωμανούς. Μαζί με τούς μπέηδες και πασάδες μας καταπίεζαν, μας έπαιρναν το βιός μας, μας καταφρονούσαν, μας έγδυναν, μας ρουφούσαν το αίμα μας, τσερεμέτζαν και επλούτιζαν από τον ιδρώτα μας.
Αυτοί οι σκλιάδες θέλουν να μας σκλαβώσουν και πάλιν, καταλύοντες την ελληνικήν διοίκησιν και καλούντες τον Καπουδάν Πασά να καταλάβει την νήσον μας. Το τι μας περιμένει αν έλθουν οι Τούρκοι το καταλαβαίνετε.
Όχι μόνον θα χάσωμεν την ελευθερία μας και θ’ άτιμασθώμεν εις τα όμματα όλων των Ελλήνων και Ευρωπαίων, αλλά και θα γίνωμε τρεις φορές σκλάβοι από την πριν κατάστασίν μας. Αυτό όμως δεν πρέπει να γίνει. Έχομεν την δύναμιν να εμποδίσωμεν το κακόν, πρώτα πρέπει να βάλωμεν νέαν τάξιν και να ιδρύσωμεν νέον σύστημα εις τον τόπον μας. Η νήσος Άνδρος είναι και αυτή δημιούργημα της φύσεως, καθώς και όλος ο κόσμος. Αλλά όταν εδημιουργήθη ο κόσμος, δεν υπήρχαν πλούσιοι και πτωχοί, μεγαλοκτήμονες και κολλήγοι. Η ανισότης, η ανέχεια, η δυστυχία είναι δημιουργήματα όχι του υπέρτατου όντος, αλλά των κρατούντων. Εις την αρχαίαν Ελλάδα και εις τον άλλον κόσμον και προ ολίγων χρόνων εις την Γαλλίαν εχύθη πολύ αίμα διά να καταργηθούν τα προνόμια των αρχόντων και η ιεραρχική διατήρησις της κοινωνίας. Διατί και ημείς κατά την παρούσαν στιγμήν να μην αποτινάξωμεν όχι μόνον τον ζυγό των Τούρκων, αλλά και των αρχόντων; Ομιλούν διαρκώς οι τουρκοκοτζαμπάοηδες ότι έχουν δικαιώματα επί της ιδιοκτησίας των εαυτών μας, τα όποια τάχα βγαίνουν από έγγραφα απαρασάλευτα….. (Το κείμενο σ' αυτό το σημείο είναι χαλασμένο. Η φράση αυτή γράφεται με επιφύλαξη από τον Γ. Κορδάτο). Αυτό δεν είναι σωστό. Οι προπάτορες των αρχόντων ήλθον εις το νησί μας από άλλα μέρη ως κατακτηταί, με την βίαν εξουσίασαν το καλύτερο μέρος της γης, χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα προς τούτο περισσότερον από τους άλλους, έκτος από το δικαίωμα του ισχυρότερου. Και άλλους έκαμαν σκλάβους των.
Οι σημερινοί λοιπόν άρχοντες, απόγονοι των κατακτητών και σφετεριστών της γης των πατέρων μας, κανέν δικαίωμα δεν έχουν να κρατούν αυτήν διά την ιδικήν των ωφέλειαν και κατατυράννευσιν και λήστευσιν ημών. Ο καιρός της ελευθερίας μας ήλθεν, ας αποτινάξωμεν, λοιπόν τον ζυγόν και ας καταργήσωμεν, τα προνόμια των αρχόντων μας.
Όλοι οι Γραικοί θα επικροτήσουν την πράξιν μας και θα μας συντρέξουν εις την απόφασίν μας αυτήν. Ήλθε η ώρα να καταργήσωμεν την αθλιότητα, να απαλλάξωμεν την κατάντια μας και να δώσωμεν το παράδειγμα και εις τους λοιπούς νησιώτας και τους άλλους Γραικούς όπου στενάζουν από την αγροτική σκλαβιάν. Η γη ανήκει εις ημάς τους δουλευτάς της και όχι εις τους ολίγους τουρκάρχοντες που την νέμονται με το δικαίωμα του ισχυρότερου το οποίον απέκτησαν από τούς Φράγκους και τους Οθωμανούς κατακτητάς. Ο εθνικός αγών μας διά να πάρει ούσιαστικήν σημασίαν πρέπει να ολοκληρωθεί με την κατάργησιν κάθε προνομίου και κάθε δικαιώματος, τα οποία υποβιβάζουν την πλειονότητα των γεωργών μας εις την κατάστασιν του δούλου. Η ένωσις φέρει την δύναμιν και θα μας δώσει την έξουσίαν να εκτελέσωμεν την απόφασίν μας. Η κοινοκτημοσύνη δεν είναι ζορμπαλίκι, αλλά έργον δικαιοσύνης. Πρέπει να παύσωμεν να είμεθα κολληγάδες, όπως επαύσαμεν να είμεθα ραγιάδες. Και αυτό είναι στο χέρι μας, αρκεί να μη δειλιάσωμεν. Θα δουλεύωμεν εις το έξης τα φέουδα όλοι μαζί και θα απολαβαίνει τον καρπόν των η κομμούνα μας και θα γίνεται δίκαιη μοιρασιά της σοδιάς εις όλους τους δουλευτάδες, ανάλογα με τον κόπο τους και τήν δoύλευσíν τους.
Δι’ όλα αυτά θα γίνει σύναξις εις την Μεσαριάν, διά να λάβωμεν από κοινού αποφάσεις.
Το φέρσιμο μας αυτό θα μας κάνει πρωτολάτας εις τον δίκαιον αγώνα όλων των κολλήγων και θα γίνει άκουσμα εις όλα τα μέρη της πατρίδος και εις όλον τον κόσμον και παντού θα μας επαινέσουν και θα μας δώσουν δίκαιον».
Σύμφωνα με τη γνώμη τού ιστορικού Γ. Κορδάτου φαίνεται ότι το κείμενο σύνταξε ο Σταμάτης Ψωμάς, μια και ό Μπαλής ήταν μάλλον αγράμματος.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ
Ελένη Γαϊτάνου – Αρχοντούλα Κρητικού – Γιώργος Δαρδανός, Το κοινωνικό περιεχόμενο της επανάστασης στην Άνδρο, Η περίπτωση του Δημήτρη Μπαλή, Έκδοση του συλλόγου για την ανάπτυξη της Άνδρου «Ο Δημήτρης Μπαλής», Αθήνα 1989, σ. 53-57.
Λάμπος Κώστας, (2012),Άμεση δημοκρατία και αταξική κοινωνία. Η μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη.
by : tinakanoumegk


 Βασίλης Αντωνίου:

Πώς οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων θα μπορούσαν να διαχειριστούν τα απόβλητα τροφίμων, εξοικονομώντας χώρους υγειονομικής ταφής και το κλίμα..-- φωτο: Οι μονάδες επεξεργασίας μπορούν να δεσμεύσουν πάνω από 95% του μεθανίου από τα απόβλητα τροφίμων, σε σύγκριση με περίπου 50% στις χωματερές. Justin Sullivan/Getty Images -- [...] Τα απορρίμματα τροφίμων διαφέρουν θεμελιωδώς από τα πλαστικά, τα μέταλλα ή το γυαλί. Είναι οργανικά και μπορούν να αποσυντεθούν φυσικά. Αλλά όταν τοποθετούνται σε χώρους υγειονομικής ταφής, η αποσύνθεσή τους εκπέμπει σημαντικά αέρια του θερμοκηπίου .
Οι σύγχρονες χωματερές έχουν σχεδιαστεί για να δεσμεύουν το μεθάνιο που εκπέμπεται, αλλά ακόμη και τα πιο αποτελεσματικά συστήματα επιτρέπουν σχεδόν το 58% να διαφύγει στην ατμόσφαιρα. Αυτά τα απόβλητα τροφίμων θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ενέργεια ή λίπασμα, αλλά αντίθετα συμβάλλουν στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Αντιθέτως, οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων επεξεργάζονται τα λύματα χρησιμοποιώντας μικροβιακές κοινότητες που διασπούν φυσικά την οργανική ύλη. Πολλές επίσης δεσμεύουν το μεθάνιο που παράγεται κατά την επεξεργασία και το μετατρέπουν σε αξιοποιήσιμη ενέργεια. Άλλες ανακτούν θρεπτικά συστατικά όπως ο φώσφορος που μπορούν να μετατραπούν σε γεωργικό λίπασμα. Με την πάροδο του χρόνου, πολλές μονάδες έχουν εξελιχθεί από απλά συστήματα αποχέτευσης σε εγκαταστάσεις ανάκτησης πόρων που παράγουν ενέργεια, ανακτούν υλικά και μειώνουν την περιβαλλοντική ρύπανση.
Αυτά τα υπάρχοντα συστήματα ήδη επεξεργάζονται οργανική ύλη και θα μπορούσαν επίσης να διαχειριστούν τα απόβλητα τροφίμων.[...] -- [...]Η μεταφορά των αποβλήτων τροφίμων σε μια μονάδα επεξεργασίας λυμάτων δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι βάζουν τα υπολείμματα τροφίμων τους στην αποχέτευση ή τα αλέθουν με μια μονάδα απόρριψης εντός του νεροχύτη. Στη μονάδα που μελετήσαμε, τα απόβλητα τροφίμων συλλέγονταν ξεχωριστά, όπως ακριβώς και η ανακύκλωση ή τα απόβλητα κηπουρικής, και μεταφέρονταν με φορτηγό σε μονάδες επεξεργασίας. Οι υπολογισμοί εκπομπών μας δεν περιλαμβάνουν τις εκπομπές των φορτηγών, επειδή τα φορτηγά χρησιμοποιούνται και στις άλλες μεθόδους απόρριψης αποβλήτων τροφίμων.
Ορισμένες πόλεις ήδη συλλέγουν τα απόβλητα τροφίμων με φορτηγά για να τα μεταφέρουν σε εγκαταστάσεις κομποστοποίησης. Το Σαν Φρανσίσκο το κάνει από το 1996. Και η Νέα Υόρκη διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή οργανικών υλικών στις ΗΠΑ, η οποία κομποστοποιεί τα απόβλητα τροφίμων από 3,4 εκατομμύρια νοικοκυριά .
Στη μονάδα επεξεργασίας που μελετήσαμε στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ, τα φορτηγά μεταφέρουν τα απόβλητα τροφίμων σε έναν σταθμό παραλαβής, όπου υποβάλλονται σε επεξεργασία για την απομάκρυνση πλαστικών, μετάλλων και άλλων μη οργανικών υλικών, προτού αναμειχθούν σε ένα πολτό με τα στερεά των λυμάτων. Αυτό το μείγμα στη συνέχεια προστίθεται σε αναερόβιους χωνευτήρες - σφραγισμένες δεξαμενές όπου μικροοργανισμοί διασπούν την οργανική ύλη.
Το μεθάνιο που παράγεται δεσμεύεται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας. Το υπόλοιπο στερεό υλικό είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή χρήσιμων υλικών, όπως λιπάσματα.
[...] -- [...] Οι τοπικοί αξιωματούχοι, καθώς και οι φορολογούμενοι, συχνά ανησυχούν για το πιθανό κόστος ενός έργου όπως αυτό. Η επεξεργασία λυμάτων είναι ήδη ακριβή και οι υπάρχουσες μονάδες των κοινοτήτων ενδέχεται να πλησιάζουν την πλήρη χωρητικότητά τους.
Οι πόλεις ήδη πληρώνουν στους χώρους υγειονομικής ταφής και στους αποτεφρωτήρες τα λεγόμενα « τέλη απόρριψης », με βάση το βάρος των παραδιδόμενων αποβλήτων. Οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων μπορούν επίσης να χρεώνουν αυτά τα τέλη.
Μπορούν επίσης να πουλήσουν ή να χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι το μεθάνιο που παράγεται και να πουλήσουν το λίπασμα. Αυτό το πρόσθετο εισόδημα σημαίνει ότι τα φυτά μπορούν να βγάλουν χρήματα ακόμα κι αν χρεώνουν χαμηλότερα τέλη απόρριψης από τους χώρους υγειονομικής ταφής.
Δεν είναι όλες οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων έτοιμες να δεχτούν αμέσως απόβλητα τροφίμων.
Οι πόλεις ήδη χειρίζονται οργανικά υλικά καθημερινά. Και λειτουργούν πολύπλοκα συστήματα βιολογικής επεξεργασίας. Τα στοιχεία μας υποδηλώνουν ότι αυτές οι εγκαταστάσεις θα μπορούσαν, στην πραγματικότητα, να χειρίζονται τα απόβλητα τροφίμων με τρόπους που είναι περιβαλλοντικά επωφελείς και οικονομικά ρεαλιστικοί.[...].